Abstrakt
Moja refleksja związana jest z programowo uprawianą filozofią uczestniczącą, według której idee tkwią we wnętrzu społecznego Lewiatana i rozwijają się wraz z nim. Sowa Minerwy wylatuje o zmierzchu, aby we względnym komforcie kontemplować miniony dzień, „filozoficznych zwiadowców” natomiast interesuje poranek i zgiełk całego dnia. W tym kontekście przypomnę filozofię polityczną dwóch krakowskich klasyków z lat 80. XX w. - Mirosława Dzielskiego oraz Bronisława Łagowskiego.
Bibliografia
M. Dzielski, Odrodzenie ducha – budowa wolności. Pisma zebrane, Kraków 1995.
B. Łagowski, Książki:
Filozofia polityczna Maurycego Mochnackiego, Kraków 1981.
Co jest lepsze od prawdy, Kraków 1986.
Liberalna kontrrewolucja, Warszawa 1994.
Szkice antyspołeczne, Kraków 1997.
Łagodny protest obywatelski, Kraków 2001.
Duch i bezduszność III Rzeczypospolitej, Kraków 2007.
Pochwała politycznej bierności, Warszawa 2008.
B. Łagowski, Książki:
Filozofia polityczna Maurycego Mochnackiego, Kraków 1981.
Co jest lepsze od prawdy, Kraków 1986.
Liberalna kontrrewolucja, Warszawa 1994.
Szkice antyspołeczne, Kraków 1997.
Łagodny protest obywatelski, Kraków 2001.
Duch i bezduszność III Rzeczypospolitej, Kraków 2007.
Pochwała politycznej bierności, Warszawa 2008.
