Abstrakt
Zamiarem autora jest próba rekonstrukcji ewolucji poglądów Adama Schaffa, która prowadziła od ortodoksyjnego marksizmu-leninizmu, poprzez studia klasycznego marksizmu aż do prób jego zreformowania i dostosowania do wyzwań współczesności. W wystąpieniu punktem wyjścia będą treści rozpraw doktorskiej i habilitacyjnej obronione przez A. Schaffa w Akademii Nauk ZSRR w Moskwie, s punktem końcowym eklektyczne koncepcja humanizmu ekumenicznego sformułowana przez niego na początku XXI wieku. W pierwszym okresie tylko marksizmowi przysługiwało atrybut naukowości a wszelkie inne koncepcje filozoficzne z góry były uznawane za nienaukowe, a więc szkodliwe dla rozwoju myśli ludzkiej. W końcowym okresie Schaff próbował dokonać unifikacji wszystkich nurtów filozoficznych w ramach koncepcji humanizmu ekumenicznego. Stanowiła ona zarazem powrót do klasycznego marksizmu jak i jego modyfikację poprzez dostosowanie jego założeń do założeń współczesnej nauki. Stanowisko Schaffa znalazło wielu zwolenników zwłaszcza w państwach, w których wcześniej popularna była teologia wyzwolenia i z tej racji warte jest przybliżenia również polskim czytelnikom.
Bibliografia
Dokumenty o zashchite dissertatsii Shaffa (Shafa) Adama Moiseevicha (Maksovicha), Federal'noe kazennoe uchrezhdenie «Tsentr Khraneniya Strakhovogo Fonda» (TsKhSF). GAPF, Yalutorovsk.,F.P-9506, on. 11, ed. xp.!75.
Cornfort M., Materializm dialektyczny (wprowadzenie), t. 1, przeł. M. Kelles-Krauz, Książka i Wiedza, Warszawa 1964.
Jordan Z., Philosophy and Ideology. . The Development of Philosophy and Marxism-Leninism in Poland since the Second World War, D. Reidel Publishing Company, Dordrecht 1963.
Kowalczyk S., Adama Schaffa filozofia człowieka, „Roczniki Nauk Społecznych” 1987, vol. XV, nr 1.
Łubnicki N., Teoria poznania materializmu dialektycznego, „Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska. Sectio F” 1946, vol. 1-2.
Politechnika Lwowska 1844-1945, Wydawnictwo Politechniki Wrocławskiej, Wrocław 1993.
Sartre J.-P., Marksizm i egzystencjalizm, „Twórczość” 1957, nr 4.
Schaff A., Dialektyka marksistowska a zasada sprzeczności, „Myśl Filozoficzna” 1955, nr 4.
Schaff A., El Comunofascismo. Genes is y funcion social, „El Socialismo del Futuro” 1990, nr 2.
Schaff A., Filozofia człowieka. Posłowie, „Przegląd Kulturalny” 1961, nr 15.
Schaff A., Humanizm ekumeniczny, Wydawnictwom Kto jest Kim, Warszawa 2012.
Schaff A., Humanizm socjalistyczny i jego poprzednicy, „Przegląd Kulturalny” 1961, nr 38.
Schaff A., Konflikt i więź humanizmów, „Przegląd Kulturalny” 1962, nr 39.
Schaff A., Książka dla mojej żony, Wydawnictwo JJK, Warszawa 2001.
Schaff A., Marxism and the Philosophy of Man, [w:] Socialist Humanism. An International Symposium, ed. by Erich Fromm, Doubleday and Company Inc., Garden City 1965.
Schaff A., Marksizm a egzystencjalizm, Książka i Wiedza, Warszawa 1961.
Schaff A., Marksizm u egzystencjalizm. O problemie jednostki ludzkiej, „Nowa Kultura” 1959, nr 4.
Schaff A., Marksizm zegzystencjalizowany(Na marginesie książki J.P. Sartre’a Critique de la raison dialectique) „Przegląd Kulturalny" 1960, nr 38.
Schaff A., Postęp techniczny a humanistyka, „Nowa Kultura” 1960, nr 5.
Schaff A., Ruch komunistyczny na rozstaju dróg, Iskry , Warszawa 1989.
Schaff A., Współpraca – dialog w czynie, „Tu i Teraz” 1983, nr 14.
Schaff A., Zasada sprzeczności w świetle dialektyki, „Myśl Współczesna” 1946, nr 3-4.
$talin J., O dialekticheskom i istoricheskom materializme, OGIZ, Gospolitizdat, Moskva 1945.
Walesiak A., Adam Schaff i poszukiwanie nowego socjalizmu, „Studia z Filozofii Polskiej” 2014, viol. 9.
Z profesorem Schaffem o egzystencjalizmie – wywiad A. Ściegiennego, „Współczesność” 1959, nr 22.