Abstrakt
Tematem wystąpienia są rozważania Karola Ludwika Konińskiego dotyczące ludzkiego przeznaczenia i poszukiwania sensu życia poprzez wiarę i wierność do wartości. Autor podejmuje próbę rozpoznania kondycji ludzkiej, prezentuje obrazy wewnętrznej walki człowieka o siebie, swój świat i lepsze codzienne życie. W obliczu problemy moralne, zło obecne na świecie, stworzone przez innych - teraźniejszość staje się szansą na transformację, a wymiar wartości takich jak miłość, prawda, dobro, piękno jest szansą na znalezienie nowego światła dla przemiany samego siebie.Polska w pierwszej połowie XX wieku znalazła się w okresie próby – stawiając czoła kryzys aksjologiczny – gdy zacierają się granice między lojalnością a zdradą, honorem i pogarda zaczęły się rozmywać; podmiot marzący o pełnym życiu zatracił się w duchowości pustka. Filozofia i aksjologia Karola Ludwika Konińskiego wyszły naprzeciw tym problemów, wskazując na lojalność wobec zasad etycznych jako jeden z fundamentów oczekiwanego szczęścia. W obliczu cierpienia i nędzy kondycji ludzkiej Koniński szuka światła nadziei w odkrywaniu wartości wiary i zaufania. Temat zawieszony pomiędzy światłem a ciemność wciąż szuka sensu swojego życia, szczęścia, które pozwoli mu przezwyciężyć ograniczenia cielesności i przemijającego świata. To miłość daje życie i staje się podstawą dla przemian polskiej kultury i duchowości. Człowiek to nie tylko nieistotny element materii, ale zawiera w sobie element nieśmiertelności, który kontynuuje poszukiwania na ścieżkach etyki. Wybitny badacz, zadając pytania o własną epokę, inspiruje swoich czytelników do refleksji – do ponownego umieszczenia kwestii natury ludzkiej w ważnym miejscu miejsce filozoficznej refleksji współczesności.
Bibliografia
Brak