Moralność upolityczniona jako „usprawiedliwienie” różnych form przemocy. Etycy w obronie wartości zagrożonych
PDF

Słowa kluczowe

moralność upolityczniona
przymus
przemoc
„swoi” i „obcy”
uzasadnienie
usprawiedliwienie
konflikt

Jak cytować

Dudek, Joanna. 2021. „Moralność Upolityczniona Jako «usprawiedliwienie» różnych Form Przemocy. Etycy W Obronie wartości zagrożonych ”. In Gremium. Studia Nad Historią, Kulturą I Polityką, nr 15 (grudzień), 251-66. https://doi.org/10.34768/ig.vi15.374.

Abstrakt

Tekst dotyczy miejsca etyki w życiu społecznym i odnosi się do relacji między moralnością a polityką. Analizuje, w jaki sposób wszelkie próby zdominowania przez politykę sfery moralnej prowadzą do zaprzeczenia istoty moralności, której fundamentem jest sprawczość podmiotu, wolność wyborów i odpowiedzialność za nie, intersubiektywna obiektywność ocen i norm oraz dążenie do uniwersalizacji wartości. Sprowadzanie moralności do roli narzędzia w sprawowaniu władzy politycznej, manipulowanie ludźmi poprzez usprawiedliwianie stosowania różnych form przemocy, generowanie podziałów społecznych, gloryfikacja dyrektywy posłuszeństwa, a piętnowanie wybranych konfliktów wskazują na symptomy zdewastowania sfery moralnej. Jednym z fundamentalnych kryteriów moralnych są uzasadnienia prawdziwości i słuszności ocen i norm, natomiast moralność upolityczniona nie posiada takiej zdolności i próbuje ją zastąpić przez usprawiedliwienie i wyjaśnianie przyczyn łamania zasad moralnych. Tylko właściwe kształtowanie świadomości moralnej członków każdej społeczności może stanowić tamę w narzucaniu i określaniu przez władzę wyobrażeń dotyczących dobra moralnego, godności, prawdy, sprawiedliwości, tolerancji.

https://doi.org/10.34768/ig.vi15.374
PDF

Bibliografia

Brandt R., Etyka. Zagadnienia etyki normatywnej i metaetyki, Warszawa 1996.

Dahrendorf R., Nowoczesny konflikt społeczny. Esej o polityce wolności, przekł. S. Bratkowski, W. Niepokólczycki, B. Orłowski, E. Szczepańska, W. Bernstein, Warszawa 1993.

Feigl H., Uzasadnianie a usprawiedliwianie pragmatyczne, [w:] Metaetyka, red. I. Lazari-Pawłowska, Warszawa 1975, s. 124-144.

Kotarbiński T., O tak zwanej miłości bliźniego, w: tegoż, Pisma etyczne, red. P.J. Smoczyński, Wrocław 1987, s. 262-267.

Kotarbiński T., Uzasadnienie praw człowieka, w: tegoż, Pisma etyczne, red. P.J. Smoczyński, Wrocław 1987, s. 268-272.

Kotarbiński T., Typowcy i dysydenci, w: tegoż, Pisma etyczne, red. P.J. Smoczyński, Wrocław 1987, s. 340-341.

Lazari-Pawłowska I., O obywatelskim sprzeciwie, [w:] taż, Etyka. Pisma wybrane, red. P.J. Smoczyński, Wrocław-Warszawa 1992, s. 59-83.

Ossowska M., Podstawy nauki o moralności, red. P.J. Smoczyński, Warszawa 1994.

Ossowska M., Normy moralne. Próba systematyzacji, Warszawa 2000

Ossowska M., Motywy postępowania. Z zagadnień psychologii moralności, Warszawa 2002.

Snyder T., O tyranii. Dwadzieścia lekcji z dwudziestego wieku, przekł. B. Pietrzyk, Kraków 2017.

Spaeman R., Granice. O etycznym wymiarze współdziałania, przekł. J. Merecki, Warszawa 2006.

Tugendhat E., Wykłady o etyce, przekł. J. Sidorek, Warszawa 2004.

Żuk-Łapińska L., Problemy etyki. T.1. Etyka opisowo-wyjaśniająca, Rzeszów 1997.