Redaktor naczelny
- Andrzej Gillmeister (Uniwersytet Zielonogórski)
Zastępca redaktora naczelnego
- Maciej Lubik (Uniwersytet Zielonogórski)
Sekretarz redakcji
- Joanna Marciniszyn (Uniwersytet Zielonogórski)
Redaktorzy tematyczni
- Gaius Stern (Uniwersytet Kalifornijski w Berkeley): historia starożytna
- Tiziana Carboni (Université Bordeaux-Montaigne): historia starożytnego Rzymu
- Jarosław Dudek (Uniwersytet Zielonogórski): bizantynistyka, historia średniowieczna
- Małgorzata Konopnicka (Uniwersytet Zielonogórski): historia nowożytna, historia kultury
- Tomasz Nodzyński (Uniwersytet Zielonogórski): historia XIX wieku
- Stefan Dudra (Uniwersytet Zielonogórski): historia XX wieku, nauki polityczne
- Małgorzata Mikołajczak (Uniwersytet Zielonogórski): literaturoznawstwo, wiedza o kulturze
- Magdalena Steciąg (Uniwersytet Zielonogórski): językoznawstwo, nauki o mediach i komunikacji społecznej
- Lukáš Zábranský (Uniwersytet w Hradcu Králové): językoznawstwo
- Krzysztof Kilian (Uniwersytet Zielonogórski): filozofia
- Jonas Ciurlionis (Uniwersytet Wileński): filozofia
Redaktor statystyczny
- Hanna Kurowska (Uniwersytet Zielonogórski)
Biogramy
Andrzej Gillmeister
Profesor Uniwersytetu Zielonogórskiego. Redaktor naczelny „In Gremium” od 2017 roku. Wcześniej pełnił funkcję sekretarza redakcji (2007-2015) oraz zastępcy redaktora naczelnego (2016-2017). Studiował historię starożytną na uniwersytetach w Toruniu i Ferrarze, jest absolwentem studiów doktoranckich Uniwersytetu Zielonogórskiego, stypendystą Fundacji Lanckorońskich z Brzezia (Rzym 2006, 2009, 2020). Autor kilku monografii i kilkudziesięciu artykułów naukowych publikowanych w Polsce i zagranicą, m.in. „The Guardians of Sibylline Books. The Viri Sacris Faciundis College in Roman Religion” (Logano 2019). Członek Polskiego Towarzystwa Historycznego, członek-założyciel Stowarzyszenia Historyków Starożytności. Visiting professor w Università degli Studi di Campania Luigi Vanvitelli (Neapol, Włochy). Kierownik projektu badawczego „Kapłani Jowisza. Kolegium septemviri epulones w religii publicznej starożytnego Rzymu” (finansowany przez Narodowe Centrum Nauki umowa nr: UMO-2019/35/B/HS3/00809) oraz „Wsparcie Czasopism Naukowych” (finansowany przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego, umowa nr: 441/WCN/2019/1).
Maciej Lubik
doktor, studiował historię i filologię angielską na Uniwersytecie Zielonogórskim, gdzie następnie uzyskał stopień doktor, a w 2017 roku rozpoczął pracę jako nauczyciel akademicki. Prowadzi zajęcia z metodologii historii, historii historiografii, historii kultury oraz serię przedmiotów poświęconych wczesnośredniowiecznej Skandynawii i średniowiecznej historiografii skandynawskiej. Jego zainteresowania badawcze obejmują przemiany religijne we wczesnośredniowiecznej Skandynawii, rządy ostatnich „wikińskich” władców Norwegii oraz problematykę wykorzystania sag królewskich jako źródła historycznego. Członek Polskiego Towarzystwa Historycznego i Polskiego Towarzystwa Pedagogicznego.
Gaius Stern
Uzyskał doktorat z zakresu historii starożytnej Grecji i Rzymu (Uniwersytet Kalifornijski w Berkeley) na podstawie rozprawy poświęconej czołowym przedstawicielom arystokracji rzymskiej pod rządami Augusta w latach 44-13 p.n.e. Prowadzi zajęcia z archeologii rzymskiej, historii greckiej i rzymskiej oraz mitologii greckiej, a okazjonalnie z historii Stanów Zjednoczonych. Gaius jest znawcą Ołtarza Pokoju (Ara Pacis); udało mu się stworzyć bibliotekę zawierającą trudno dostępne badania dotyczące tej budowli, które przetłumaczył na język angielski. Inne jego zainteresowania badawcze dotyczą upadku republiki rzymskiej, julijsko-klaudyjskiego Rzymu, greckich i rzymskich jeńców wojennych, bitwy w Lesie Teutoburskim, klasycznych Aten i Sparty oraz historii wojskowości. W zakres tych tematów wchodziły przedmioty, które Gaius prowadził na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley oraz na innych uczelniach. Jego ostatnie badania dotyczą wykorzystania wizerunku religijnego Juliusza Cezara przez kolejnych imperatorów, składania ofiar z ludzi w starożytnym Rzymie, starożytnych impostorów i samozwańców, niezwykłych postaci na Ołtarzu Pokoju oraz drogi Lepidusa do II triumwiratu. Gaius jest współorganizatorem dorocznego „Symposium Peregrinum”.
Tiziana Carboni
doktor habilitowany, pracowniczka Université Bordeaux-Montaigne, gdzie realizuje projekt „RIDERS. EquestRian OffIcers as an Innovative Tool for Developing a MiDdleoutApproach to Roman ImpERial EliteS” (HORIZON-MSCA-2022-PF- 01, Grant Agreement n. 101109624), mający na celu opracowanie nowatorskiego podejścia do badań nad formowaniem się elit w pierwszych wiekach imperium rzymskiego. Była kierowniczką projektu „Libertino patre nati. Equites and senators descended from freedmen between the 1st and 3rd centuries AD” ufundowanego przez Gerda Henkel Foundation na Berlin-Brandenburgische Akademie der Wissenschaften. Od dawna zajmuje się imperialną administracją Wczesnego Imperium, będąc przy tym autorką monografii „La parola scritta al servizio dell’imperatore e dell’impero: l’ab epistulis e l’a libellis nel II secolo d.C.” (Bonn 2017) oraz kilku artykułów w czasopismach międzynarodowych. Jest członkinią redakcji czasopisma „Epigraphica – Periodico Internazionale di Epigrafia”.
Jarosław Dudek
Profesor Uniwersytetu Zielonogórskiego. Badacz historii Bizancjum od starożytności po średniowiecze, ze szczególnym uwzględnieniem ewolucji obrazu władzy cesarskiej w X-XIII w. Autor analiz poświęconych średniowiecznej administracji i Kościołowi bizantyńskiemu na zachodnich Bałkanach od VII do XIV w. Prowadzi badania nad historią cywilizacji ludów stepowych Europy Wschodniej (Chazarów, Pieczyngów) oraz ich relacjami z Rusią i Bizancjum. W ostatnich latach prowadzi badania nad historią elit bułgarskich po utracie własnej państwowości w latach 1018-1186, procesem bizantynizacji dawnych bułgarskich rodów panujących oraz ich klienteli w X-XII w. oraz równoległej bułgaryzacji notabli pochodzenia właskiego, pieczyńskiego i kumańskiego nad dolnym Dunajem w XII w. Śledzi również dzieje społeczności romańskich (Włachów) na Bałkanach w X-XIII w.
Małgorzata Konopnicka
Profesor Uniwersytetu Zielonogórskiego. W swoich badaniach zajmuje się problematyką szlachty śląskiej w epoce fryderycjańskiej, przemianami religijnymi na Śląsku w XVI – XVIII wieku oraz dziedzictwem kulturowym na pograniczu śląsko-brandenburskim. Autorka książek „Kontrreformacja w księstwie głogowskim (XVI-XVIII w.)” (Zielona Góra 2002) i „Oficer - urzędnik – dworzanin. Kariery szlachty śląskiej w państwie pruskim (1740-1806)” (Zielona Góra 2014). Pod jej redakcją (wspólnie z B. Czechowiczem) ukazał się zbiór studiów „Dziedzictwo artystyczne Żagania” (Wrocław - Zielona Góra - Żagań 2006) oraz „Glogovia Maior: Wielki Głogów między blaskiem dziejów i cieniem ruin” (Zielona Góra- Głogów 2010). Stypendystka DAAD (Poczdam 2006). Była uczestniczką międzynarodowego niemiecko-francusko-polskiego projektu poświęconego oświeceniu - Compa/Raisons (2008-2010). Jest członkiem zarządu zielonogórskiego oddziału PTH oraz przewodniczącą Komitetu Okręgowego Olimpiady Historycznej.
Tomasz Nodzyński
Profesor Uniwersytetu Zielonogórskiego. Specjalista w zakresie historii XIX wieku. Autor, współautor i redaktor naukowy wielu monografii i artykułów, m.in. monografii „Strażnica Zachodnia. Źródło do dziejów myśli zachodniej w Polsce” (Zielona Góra 1997) i „Naród i jego przyszłość w poglądach Polaków w Wielkim Księstwie Poznańskim 1815-1850” (Zielona Góra 2004) oraz opracowań dotyczących dziedzictwa kulturowego i budowania tożsamości na Ziemi Lubuskiej oraz monografii miast, takich jak Międzyrzecz, Nowa Sól i Zielona Góra. W latach 2007-2012 uczestniczył w projekcie „Brandenburgia - Śląsk - Łużyce. Dzieje miast i regionów”, Uniwersytet Zielonogórski – Brandenburgische Technische Uniwersität Cottbus, a w latach 2013-2016 „Die Niederlausitz und die südliche Lubuskie. Eine Kulturlandschaft im Zentrum Europa” (UZ - BTU Cottbus-Senftenberg). Był współorganizatorem 10 krajowych i międzynarodowych konferencji naukowych. Przez dwie kadencje pełnił funkcję prezesa zielonogórskiego oddziału Polskiego Towarzystwa Historycznego. Jest członkiem redakcji „Studiów Zachodnich”. Od 2018 r. uczestniczy w projektach Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk pt. „Poznański sposób na Niepodległość” i „Wielkopolski szlak pracy organicznej”.
Stefan Dudra
Profesor Uniwersytetu Zielonogórskiego. Główne zainteresowania badawcze: polityka wyznaniowa, polityka narodowościowa, politologia religii oraz kwestie związane z mniejszościami narodowymi i etnicznymi. Autor, współautor i redaktor ponad dwustu publikacji, w tym ośmiu monografii, W tym „Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny w obszarze polityki wyznaniowej oraz polityki narodowościowej Polski Ludowej i III Rzeczypospolitej” (Warszawa 2019) oraz „Lemko identity and the Orthodox Church” (Higganum, Carpathian Institute 2018); Redaktor naczelny czasopisma „Przegląd Narodowościowy-Review of Nationalities”, współredaktor „Rocznika Prawosławnej Diecezji Wrocławsko-Szczecińskiej”. Członek Komitetu Nauk Politycznych Polskiej Akademii Nauk (na kadencję 2020-2023), Komisji Wspólnej Rządu i Mniejszości Narodowych i Etnicznych (od 2014), doradca Swedish Institute for Strategic Studies and Academic Research w Sztokholmie.
Małgorzata Mikołajczak
Profesor dr hab., kierowniczka Zakładu Literaturoznawstwa w Instytucie Filologii Polskiej Uniwersytetu Zielonogórskiego, członkini Komitetu Nauk o Literaturze PAN, Zarządu Międzynarodowego Stowarzyszenia Studiów Polonistycznych i Rady Uczelni Uniwersytetu Zielonogórskiego, przewodnicząca komitetów okręgowych: Olimpiady Literatury i Języka Polskiego oraz Olimpiady Literatury i Języka Polskiego dla Szkół Podstawowych. Autorka monografii poświęconych poezji Urszuli Kozioł i Zbigniewa Herberta oraz opracowania „Wyboru poezji” Herberta w serii Biblioteka Narodowa, a także autorka i współredaktorka monografii dotyczących literackiego regionalizmu. W latach 2013-2017 kierowała międzyuczelnianym zespołem realizującym projekt „Regionalizm literacki: tradycja i nowe orientacje”. Jest redaktorką naukową serii „Nowy regionalizm w badaniach literackich” (TAiWPN "Universitas"). Ostatnio wydała książkę „Ramiona Antajosa. Z teorii i historii regionalizmu literackiego w Polsce” (Kraków 2021).
Magdalena Steciąg
Profesor Uniwersytetu Zielonogórskiego. Stypendystka na Uniwersytecie Południowej Danii w Odense w 2010 roku oraz na Uniwersytecie w Hradcu Králové w Republice Czeskiej w 2015 r. Zainteresowania naukowe rozwijają się w obrębie genologii lingwistycznej, badań nad komunikacją i dyskursem oraz szeroko rozumianej ekolingwistyki. Najważniejsze publikacje: „Dyskurs ekologiczny w debacie publicznej” (Zielona Góra, 2012), „Informacja, wywiad, felieton. Sposób istnienia tradycyjnych gatunków dziennikarskich w radiu komercyjnym” (Zielona Góra 2006). Kierowniczka projektu badawczego „Lingua receptiva czy lingua franca? Praktyki językowe na pograniczu polsko-czeskim w obliczu dominacji angielszczyzny (ujęcie ekolingwistyczne)”, finansowanego przez Narodowe Centrum Nauki (nr rej. 2017/26/E/HS2/00039). Członkini Polskiego Towarzystwa Językoznawczego oraz Międzynarodowego Stowarzyszenia Ekolingwistycznego (International Ecolinguistics Association).
Lukáš Zábranský
doktor, pracuje jako asystent naukowy w Katedrze Literatury i Języka Czeskiego na Uniwersytecie w Hradcu Králové. Stypendysta na UMCS w Lublinie w 2015 roku oraz na UW w Warszawie w 2018 roku. Wyższe wykształcenie zdobył najpierw na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Palackiego w Ołomuńcu, gdzie w 2004 r. uzyskał dyplom i tytuł magistra na kierunku filologia czeska, następnie na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Karola w Pradze, gdzie ukończył studia doktoranckie na kierunku filologia słowiańska i w 2010 r. uzyskał tytuł doktora. Rozprawa doktorska „Kompozycje w języku starocerkiewnosłowiańskim” została wydrukowana po opracowaniach w 2012 r. W obszarze jego naukowych zainteresowań znajduje się język starocerkiewnosłowiański ze szczególnym uwzględnieniem diachronicznej leksykologii, językowy obraz świata, lingwistyka kognitywna, porównawcze językoznawstwo słowiańskie, retoryka i pragmatyka. Członek towarzystwa „Jazykovědné sdružení“ (przewodniczący oddziału w Hradcu Králové) oraz „Česká asociace kognitivní ligvistiky“ („Czech Association for Language and Cognition“).
Krzysztof Kilian
Profesor Uniwersytetu Zielonogórskiego. Absolwent studiów filozoficznych na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, gdzie też doktoryzował się w 1998 roku. W 2010 roku uzyskał habilitację na Wydziale Filozofii Uniwersytetu Preszowskiego (Filozofická fakulta, Prešovská univerzita v Prešove) na podstawie pracy „Program metodologiczny Paula K. Feyerabenda”. Naukowo zajmuje się teorią poznania oraz problematyką współczesnej filozofii. Autor kilkudziesięciu studiów naukowych, w tym najnowszej monografii „Współczesne epistemiczne układy odniesienia w nauce” (Zielona Góra 2021).
Jonas Ciurlionis
doktor, pracuje na Uniwersytecie Wileńskim odkąd uzyskał tam stopień doktora w zakresie filozofii (2006). Studiował również na Uniwersytecie Roosevelta (Stany Zjednoczone). Prowadzi kursy z historii i filozofii nauki, estetyki i brytyjskiego empiryzmu. Prowadzi również kursy i wykłady na innych europejskich uniwersytetach. Visiting professor na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie, Uniwersytecie w Sassari (Włochy), Uniwersytecie Åbo Akademi (Turku, Finlandia). Organizator konferencji międzynarodowej „Space and Time: An Interdisciplinary Approach” (Wilno, 2019). Członek redakcji czasopisma „Studia Philosophiae Christianae”. Członek stowarzyszeń International Society for Universal Dialogue i Athens Institute for Education and Research. Zakres głównych zainteresowań badawczych: metafizyka, historia filozofii i nauki, starożytna filozofia grecka, filozofia czasu i przestrzeni. Jego bieżące badania prowadzone są w obrębie starożytnej filozofii i nauki greckiej, koncentrując się głównie na wzajemnym powiązaniu filozofii, matematyki, astronomii i muzyki. Wyniki swoich badań publikuje na łamach czasopism naukowych.