Słowa kluczowe
Baldassarre Fontana
Rzym
Morawy
Polska
barok
stiuk
Jak cytować
Abstrakt
Rodzina Fontanów, której członkowie od zawsze są postrzegani jako eksponenci architektury i dekoracji stiukowej XVII i XVIII wieku, ma swojego największego przedstawiciela na niwie architektury w osobie Carla Fontany. Carlo współpracował przy wielu projektach z rzeźbiarzem, tynkarzem i dekoratorem Antoniem Raggim, który również był mistrzem kuzyna Carla, Baldassarre’a Fontany. Niniejszy artykuł zarysowuje związek pomiędzy dekoracjami a dziełami architektonicznymi Carla Fontany oraz kontynuację tego związku lub jej brak w przypadku działalności Baldassarre’a. Kontakty z wieloma tynkarzami, pochodzącymi z północnej części Włoch i Szwajcarii, o które zabiegał również Carlo, pozwoliły Fontanom rozpowszechnić wiedzę na temat sztuki stiukowej w środkowych Włoszech. Swój udział miał w tym również rzeźbiarz i tynkarz Raggi, który pracował z architektem z Rancate i odegrał ważną rolę w ukształtowaniu stylistycznym Baldassarre’a. Baldassarre eksperymentował również z późnobarokowymi stylami na morawskich i polskich placach budowy. Sztuki plastyczne stanowią wspólny wątek wiążący się zarówno z „genealogią” rodziny Fontanów, jak i dziełami architektonicznymi, które były projektowane i dekorowane przez jej przedstawicieli.
Bibliografia
Bartczakowa A., Jakub Fontana arcbitekt warszatvski XVIII wieku, Warszawa 1970.
Bonaccorso G., Moschini F. (edited by), Carlo Fontana 1638-1714. Celebrato Architetto, “Quaderni degli Atti dell'Accademia Nazionale di San Luca” 2017.
Buczkowski K., Dom Hippolitow w Krakowie, “Rocznik Krakowski” 1929, XXII, pp. 107-108, 113-114.
Curzietti J., Giovanni Battista Gaulli. La decorazione della chiesa del. SS. Nome di Gesù, Rome 2015.
Deupi V., Architectural temperance, Spain and Rome, 1700-1759, New York 2015.
Eisler W., Carlo Fontana and the maestranze of the Mendrisiotto in Rome. In Fagiolo F., Bonaccorso G. (edited by), Studi sui Fontana. Una dinastia di architetti ticinesi a Roma tra Manierismo e Barocco, Rome 2008, pp. 355-384.
Karpowicz M., Baldasar Fontana, 1661-1733. Un berniniano ticinese in Moravia e Polonia, Fondazione Ticino Nostro, Lugano 1990.
Karpowicz M., I Fontana di Brusata in Polonia. In Fagiolo M., Bonaccorso G. (edited by), Studi sui Fontana una dinastia di architetti ticinesi a Roma tra Manierismo e Barocco, Rome 2008, pp. 399-410.
Kowalczyk J., Il ruolo di Roma nell’architettura polacca del tardo barocco, Accademia Polacca delle Scienze - Biblioteca e Centro Studi a Roma, Upowszechnianie Nauki - Oswiata “UN-O”, Varsavia - Rome 1996.
Lo Bianco A., Barroero L. (edited by), Pietro da Cortona 1597-1669, Milan 1997.
Máčelová L., Baldassare Fontana na Moravě, Brno 1949.
Petrucci G., L’apertura della via Alessandrina: idee e progetti, realizzazione, “derivazioni” cinquecentesche. In Guidoni E., Petrucci G., Urbanistica per i giubilei. Roma, via Alessandrina. Una strada “tra due fondali” nell’Italia delle corti (1492-1499), Rome 1997, pp. 28-29.
Quagliaroli S., Spoltore G. (edited by), «Quegli ornamenti più ricchi e più begli che si potesse fare nella difficoltà di quell’arte». La decorazione a stucco a Roma tra Cinquecento e Seicento: modelli, influenze, fortuna, “Horti Hesperidum”, 2019, 9, 1.
Riccomini E., Ordine e vaghezza: la scultura in Emilia nell’età Barocca, Bologna 1972.
Santa Maria in Traspontina, in Le Chiese di Roma. Cenni religiosi, storici, artistici, Istituto di Studi Romani, Rome, n. 63, Rome 1955.
Stehlik M., Nastin dejin socharstvi 17. A 18. Veku na Morave, in “Studia Minora Facultatis Philosophicae Univ. Brunensin” 1975-1976, 19-20, pp. 27-32.
Tetti B., Carlo Fontana e i sistemi costruttivi per gli apparati effimeri. Il catafalco di Pedro II in Sant’Antonio dei Portoghesi. In Bonaccorso G., Moschini F. (edited by), Carlo Fontana 1638-1714. Celebrato Architetto, “Quaderni degli Atti dell'Accademia Nazionale di San Luca” 2017, pp. 350-357.
Zapletalová J., Saly terreny zámku v Kroměříži a návrhy soch pro podzámeckou zahradu, in “Umění Art” 2017, LXV, 3, pp. 269-282.
Zocca M., La chiesa di Santa Maria In Traspontina e i suoi architetti, in “L’Arte” 1938, 2, pp. 138-150.